Hayata Destek Hikayeleri #5 – Selma

Selma’nın ağzından;

 “Eşim Yakup’la 4 sene önce Türkiye’ye geldik. Suriye’de Derbesiye (Türkçe adıyla Şenyurt) kasabasında yaşıyorduk. Mardin Kızıltepe’nin hemen karşısında kalıyor. Eşimin anne ve babası bizden bir yıl önce akrabalarının yanına Kızıltepe’ye göç etmişlerdi. Savaş iyice kapımıza yaklaştığında bizim de göç etmekten başka çıkar yolumuz kalmadı. Savaştan önce Suriye’de iyi bir hayatımız vardı. Okula gidiyordum. Kendi toprağımız sonuçta. Kim kendi toprağını bırakıp gelmek ister ki? Ailem hala orada, kardeşlerim. Savaş sınır geçişlerini engellediğinden beri onları ziyarete gidemiyorum. Galiba bir daha ailemi hiç göremeyeceğim… Bazen telefonla konuşma imkânı oluyor. Elektrik günde ancak 2 saat veriliyormuş orada. Havalar çok soğumuş. Yiyecek ekmek çok pahalılaşmış.

Kimliksizlik çok zor. Kimlik kartınız olmadan tedavi göremiyorsunuz. Ben ikinci çocuğuma hamileyken çok zorlandım. Özel hastaneler yüksek fiyatlar istiyordu. Karşılamamız mümkün değildi. Sonra sosyal medyada Hayata Destek Derneği’nin anne ve çocuk sağlığı ile ilgili çalışmalar yaptığını okudum. Derneği ilk, hamile kalmadan önce ücretsiz verilen Türkçe dil kurslarını araştırırken duymuştum. Komşularım derneğe gidip durumunu anlatmamı, onların bana hastaneye gitmemde yardımcı olabileceklerini söylediler. Hamileliğimin ilk dönemlerinde kimliğim olmadığı için doktora gidemedim. Ölseydim, ölebilirdim. Hep kimliksizlikten.

selma

Benim için en önemli şey eşimin, kendimin ve çocuklarımın kimlik kartlarını çıkartabilmekti. Hayata Destek’in yardımıyla kimliklerimizi aldık, çok şükür. İkinci çocuğumun hamilelik döneminde bu kimlik sayesinde devlet hastanesinde kontrollerimi yaptırabildim. Oğlum Valid’i bu kimlikler sayesinde kendi nüfusumuza aldırabildik. Bu benim için çok önemliydi. Şimdi tam bir aile olduk.

Çocuklarımızı burada daha sağlıklı ve huzurlu büyütebiliriz. Eskiden okumak, eğitimimi tamamlamak isterdim. Okumayı çok severdim. Fakat savaş çıktı, liseden sonra okuyamadım. Şimdi iki çocuk sahibi bir anneyim. O yüzden şimdiki tek idealim  onları huzur içinde, güzel yetiştirmek ve okutmak.